Als je ooit via een luchthaven hebt gereisd, is de kans groot dat je bagage over transportbanden van Vanderlande is gegaan.

Een BIM-programma opzetten voor grootschalige brownfield-projecten

Daniel Guevara nam de taak op zich om “een BIM-programma op te zetten… voor een grootschalig brownfield-project” en leidde het BIM-werk als hoofdaannemer. Er was geen bestaand draaiboek. Zoals hij het zegt: “we gaan dit vanaf nul aanpakken.” Het team begon met de standaardprocedures: het bouwterrein rondlopen, het obstakel vinden en het in een spreadsheet zetten. Maar zoals Daniel merkte, was “eropuit gaan, dingen zoeken en alles handmatig in Excel invoeren” “niet haalbaar voor een project van deze omvang, zeker niet als je meerdere onderaannemers aanstuurt en veel verschillende zaken bijhoudt.” Daniel maakte het tot zijn missie om “een gemeenschappelijke taal te ontwikkelen die zorgt voor afstemming tussen technische partijen, PMO en uitvoerend personeel.” Clashdetectie in Navisworks in combinatie met het oplossen van clashes in Autodesk Forma (voorheen Autodesk Construction Cloud) gaf het team de structuur en het ritme die nodig waren om effectiever samen te werken.

Waar 3D-coördinatie de realiteit op de bouwplaats ontmoet

Coördineren in een 3D-omgeving en coördineren op een luchthaven die in bedrijf is, zijn twee verschillende dingen. Navisworks is de juiste oplossing om geometrie in een overleg op te lossen, maar het is een veeleisend programma om in te navigeren terwijl je onder een transportband staat met een tablet in je hand. Engineers kunnen “tekeningen en 3D-modellen meenemen, naar de bouwplaats gaan en zich erin verplaatsen: zien waar dit komt, wat in de weg zit en hoe het opgelost kan worden. Voor het uitvoerend personeel en anderen is dat echter niet altijd zo eenvoudig.” Dat kan leiden tot “veel heen en weer” en mogelijk herstelwerk om de tekortkomingen in de communicatie op te vangen.

De verspilde middelen en mogelijke vertragingen in de planning door dat “heen en weer” zijn de echte kosten voor het project. Engineering die ver van de bouwplaats wordt gedaan, zonder rekening te houden met de omstandigheden ter plaatse, blijkt in brownfield-situaties niet nauwkeurig genoeg. Effectieve coördinatie in het 3D-model moet altijd de werkelijke as-built-situatie weerspiegelen, zodat er voor alle betrokken disciplines in het hele project voldoende vrije ruimte wordt gereserveerd.

Scans vangen niet alle obstakels

Onderbouwde engineeringbeslissingen

In een brownfield-omgeving krijgt een transporttraject stap voor stap vorm. “Het begint met… een eerste idee, een schets, een 2D-tekening. Dan modelleer je dat in 3D, zet je het in Navisworks en zie je: oké, ik denk dat dit traject gaat werken.”

Het bezoek aan de bouwplaats was vroeger het moment van de waarheid. Met AR wordt het een ontwerpstap: “dan neem je het mee naar de bouwplaats, projecteer je je studiemodel en kun je echt elk klein [detail] vastleggen: ik zie dat deze onderdelen in de weg zitten, misschien moeten we X, Y, Z afstemmen.” Met GAMMA AR “kon Daniel het gebruiken voor ons constructief ontwerp om onderdelen te verfijnen”, en hij voegt toe: “ik weet dat dit heel nuttig zou zijn, niet alleen voor externe coördinatie, maar ook voor interne coördinatie.”

Bij de meeste projecten zit er een “handvol engineers” op de bouwplaats, die “de informatie van het site-engineeringteam terugkoppelen naar het layout-engineeringteam.” AR legt de informatie vast die nodig is voor ontwerpwijzigingen, met verwijzing naar het werkelijke model en zijn positie in de ruimte. Zo kan een site engineer het layoutteam “de 3D-modellen naast de situatie ter plaatse” laten zien: vergelijkende beelden die een ontwerpwijziging onderbouwen, in plaats van te vragen een telefoongesprek op zijn woord te geloven. Ontwerpen worden duidelijker overgebracht aan het site-engineeringteam: “Hier is een beeld van hoe het eruitziet als we dit” hier plaatsen.

Ook feedback kan in de tool blijven. Omdat “al onze componenten” een eigen ID hebben, kan een melding, wijzigingsverzoek of instructie direct aan het element worden gekoppeld, bijvoorbeeld: dat onderdeel “moet lager.” Het resultaat is “een echt datalogboek” van ontwerpproblemen die nog “opgelost moeten worden.”

Maakbaarheid: als het staal past, maar niet gemonteerd kan worden

Een grote uitdaging bij brownfield-projecten is dat wijzigingen zich moeten aanpassen aan de bestaande situatie. Dat “niets tegen deze objecten aan komt”, betekent nog niet dat het ook gemonteerd kan worden. “Dat is een stalen onderdeel van drie of vier meter. Ja, het past helemaal tot boven in die balk. Maar hoe krijg je het daar?” “Hoe manoeuvreer je dat ding erin en hoe krijg je er iemand bij om het te lassen? Dat wordt vaak over het hoofd gezien, en het kost veel tijd en precisie om dat te coördineren.” AR helpt het team om de montage direct ter plaatse te coördineren en te visualiseren.

De oude werkwijze en de nieuwe

De vroegere routine was tablet, laser en pen: de tekening pakken van wat het team wilde bestellen, “Bluebeam op de tablet openen, naar buiten gaan, wat maten nemen”, met lasers richten, “hier en daar wat bijstellen en dan notities maken in Bluebeam.” Het werkte, en het team gebruikt het nog steeds, want beide benaderingen “gaan hand in hand.”

Met AR levert dezelfde ronde een gecoördineerd resultaat op. Je staat in de ruimte, “projecteert gewoon je constructiemodel” en maakt dan ofwel “screenshots” als documentatie voor het ontwerpbureau, ofwel “gebruikt het als intern coördinatiemiddel” en “wijst meldingen daar direct toe aan je teamleden.”

Het is “tijd om oude methoden los te laten”: “Waarom printen we nog grote 2D-tekeningen in D-formaat en proberen we die op de grond uit te leggen” en “ze met pen te markeren en er foto’s van te maken?” We “kunnen het onszelf toch makkelijker maken.”

Het resultaat

Daniels behoefte is niet veranderd sinds de dag dat hij AR voor het eerst gepresenteerd zag op Autodesk University: “Ik heb een manier nodig om 3D mee te nemen naar de bouwplaats.” Tot dan toe betekende dat een laptop meesjouwen en het Navisworks-model openen voor wat er toevallig voor hem stond.

“En dat is wat GAMMA deed: ik neem de Navis-omgeving en zet die letterlijk recht voor je neus.” Het dichtte de kloof tussen de engineer aan het bureau en het team op de bouwplaats, met beelden van ter plaatse in plaats van discussies over het model.

Daniels eigen oordeel: “het was een succes, en het bleek precies te zijn wat ik had verwacht, en meer.”

Andere ervaringen uit de eerste hand

“Zodra Caner en Daniel me wegwijs hadden gemaakt in de omgeving, kon ik direct impact maken op de bouwplaats. Voorheen hadden de werktuigbouwkundige onderaannemers een zeer tijdrovend proces voor het monteren van seismische schoren. Unistrut-profielen werden op lengte gezaagd, en monteurs hielden ze van aansluitpunt naar aansluitpunt om de haalbaarheid te bepalen. Dat leidde tot stilvallende montage door onzekerheid over bepaalde aansluitingen, wat op zijn beurt de planning vertraagde en onvermijdelijk gevolgen had voor de oplevering van het project. Met GAMMA kon ik de monteurs binnen 15 minuten de clashvrije ruimtes laten zien die in ingewikkelde zones aanwezig waren. Dit soort successen helpt om doorlooptijden in een brownfield-project te halen en te verbeteren. Elke week telt!” – Diego Saavedra

“Naast de hulp bij lopende montage heeft GAMMA ook een cruciale rol gespeeld in het conceptontwerp. Op sommige plekken op de luchthaven was onze scan niet echt betrouwbaar. In plaats daarvan konden Daniel en ik ons transporttraject projecteren in operationele zones waar onze documentatie tekortschoot. Obstakels al in de conceptfase herkennen is van onschatbare waarde, gezien de huidige levertijden in de toeleveringsketen. Zien hoe deze ontwerpen tot leven komen nadat we deze oefeningen maanden van tevoren hebben uitgevoerd, was niet alleen lonend, maar heeft ook geholpen het vertrouwen van onze klanten verder te versterken. De impact van GAMMA kent in onze sector geen grenzen, en we zien nog steeds nieuwe mogelijkheden om het in te zetten.” – Diego Saavedra